اشم رائحه یوسفی و کیف شمیم ...

سلام!

چند وقت پیش یه مطلبی در مقدمه دیوان مرحوم شهریار خوندم که طرف در مورد یه غزل توضیح میده که :

طرف "معشوق شهریار" در نبود شهریار میاد و پیراهنی که در خانه شهریار داشته رو میبره .
شهریار شب میاد خونه و میبینه که هم معشوقش رفته و هم پیراهنشو برده ....

میاد تو اتاقش و پنجره هارو باز میکنه و با یه حال گرفته و در هم میشینه تا صبح و سحر شروع به سرودن این غزل میکنه

"بوی پیراهن"

اشم رائحه یوسفی و کیف شمیم                                  عجب که باز نمی آیم از ضلال قدیم " چون موضوع پیراهن ثریا در بین است به یاد پیراهن یوسف افتاده و غزل خود را با اشاره به قصه ی یوسف آغاز می کند." اسیر بیت حزن گو دریچه ها بگشای                               اشم رائحه یوسفی و کیف شمیم " در این بیت اشاره به باز کردن در و پنجره ها شده است. " به بوی زلف تو جان وعده داده ام اینک                             چراغ عمر نهادم به رهگذار  نسیم " در این بیت به خاموش شدن چراغ هم اشاره شده است. " حدیث روی تو می گفت لاله با دل من                              که داغ دل کندم تازه ٬ یاد عهد قدیم " اشاره به صحبت هایی که لاله با او کرده و آمدن ثریا را مژده داده است اما نتیجه جز داغ دل نیست. " خدای را مستان یادگار عشق از من                                که در فراق تو نه یار دارم و نه ندیم " اشاره به پیراهن ثریا که از منزل او بیرون رفته و این بیت در دیوان چاپی نیست چون خود شهریار در نسخه ی خطی روی آن قلم زده بود ولی از نظر تکمیل موضوع لازم است." شکنجه ی شب هجران به زیر پنجه ی عشق                      فشار قبر به یاد آرد و عذاب الیم " بی خوابی و تنهایی و تاریکی شب و تب چهل درجه در حالی که خود را در پتو پیچیده و می خواهد عشق آتشینی را زنده به گور کند الحق جز عذاب قبر تشبیه و تعبیری ندارد." شکسته کشتی طوفانیم ٬ شبانگاهان                          به دست کشمکش گردباد ها تسلیم " شکستی که خورده ٬ طوفانی که این حادثه در روحیه ی او برانگیخته و بلاتکلیفی که باید دستخوش حوادث بشود ٬ در این بیت نقاشی شده است. " کجایی ای خط سبزت به پشت خاتم لعل                      نوشته آیه ی یحیی العظام وحی رمیم " در این بیت به دوست خود ابوالقاسم شهیار  اشاره کرده که اگر او بود در این موقع می توانست با نوازش های خود دل مرده ی او را زنده کند. " رقم به شیوه ی چشم تو می زنم به بیاض                 که نسخه یی بستانی از این سواد سقیم همای عشقم و از خلدم آبخور برکند                           هوای همت پرواز تا بدین اقلیم " اشاره ضمنی هست به اینکه از تبریز بار سفر بسته و به تهران آمده." فغان که چرخ نگونبخت حرمتم نشناخت                   که میهمان بکشد کاسه ی سیاه لئیم " اشاره به کم محلی و خلف وعده ای که دیده و حتی خطر جانی که برایش پیش آمده و همین طور پیش گویی حوادث بعدی است که در بیوگرافی شهریار اشاره شده است." اهادیا بکریم و قد هدیت لئام                               امان که داد دل من ده ای خدای کریم " اشاره ی ضمنی به دوست خود کریمخان کرده و رنجشی که از او داشته رسانده است. " من از صوامع کاخ رفیع معرفتم                             که در مقابل آن آسمان کند تعظیم من آن فرشته ی قدس حدیقه ی خلدم                  که حالیا شده ام در شراب خانه مقیم به شهریاری ملک سخن برندم نام                        برای خاطر لطف کلام و طبع سلیم " این سه بیت در آن تاریخ که شهریار این غزل را ساخت فقط یک غلو و مبالغه ای به نظر می آمد که شاعر برای تسلی دل رنج دیده ی خود بر زبان آورده باشد اما امروز معلوم می شود که حقا یک الهام و پیش گویی از حقیقتی مسلم بوده است.

...........................................................................

پ ن: داستان ماهم جالبه طرف زده به مالمون همه چیز خودمون رو برده حتی کتابام

پ ن:در فرصتی دیگر داستان کاملش رو براتون به قلم استاد زاهدی خواهم گذاشت.

پ ن:پست قبلیمو به خاطر پاره ای مشکلات شخصی حذف کردم ازهمه کسانی که منو با نظراتشون و تماس هاشون و ... دلداری دادن و ابراز همدردی کردن ممنونم
سایه همتون مستدام

پ ن:یه توصیه خواندنی "ارش در قلمرو تردید" و غزلداستانهای سالهای بد" از نادر ابراهیمی                   

/ 2 نظر / 151 بازدید
حمیدوحدیث

سلام چقدر دردمندانه مینویسی خوشحال میشم به من در وبلاگ کمک کنی. ممنون اگه با تبادل لینک موافق بودی خبرم کن

S & F

ey.......[نگران]